\v 3 Mayroon din siyang pitong libong mga tupa, tatlong libong mga kamelyo, isang libong mga baka, at limang daang mga asno. Marami rin siyang mga alipin. Siya ang pinakamayaman sa buong lugar sa silangan ng Ilog Jordan.
\v 4 Madalas naghahanda ang mga anak na lalaki ni Job tuwing kaarawan nila sa sarili nilang bahay. Sa tuwing kaarawan ng isa sa kanila, iniimbitahan niya ang kanyang mga kapatid na lalaki at babae para magsalo-salo.
\v 5 Pagkatapos ng pagdiriwang, ipinapatawag sila ni Job at ipinapanalangin kay Yahweh na linisin sila kung sakali man na nakagawa sila ng kasalanan. Maaga siyang bumabangon para pumatay ng mga hayop. Sinusunog niya sa altar ang hayop bilang alay, isa para sa bawat anak niya. Kasi ang laging nasa isip ni Job, "Baka nagkasala ang kaniyang mga anak at nakapag-isip ng masama tungkol sa Diyos."
\v 7 Tinanong ni Yahweh si Satanas, "Saan ka na naman nanggaling?" Sumagot ang Taga-usig, "Galing ako sa lupa, gumala ako para tingnan kung anong mga nangyayari roon."
\v 8 Sinabi ni Yahweh kay Satanas, "Napansin mo ba si Job na sumasamba sa akin? Wala nang iba sa mundong ito ang nagpaparangal sa akin at namumuhay nang tama na gaya niya. Lagi siyang umiiwas sa masama.
\v 10 Lagi mo siyang inaalagaan, ang kaniyang pamilya at ang kaniyang mga ari-arian. Palagi mo siyang pinagtatagumpay sa lahat ng bagay na kaniyang ginagawa, at pinapayaman mo siya.
\v 12 Sumagot si Yahweh, "Ito pala ang gusto mong gawin ko. Sige, pinapayagan kita na kuhanin sa kaniya ang lahat ng pag-aari niya. Pero huwag mo lang sasaktan ang kaniyang katawan." Pumayag si Satanas, at umalis para pag-isipan kung paano niya sasalakayin si Job.
\v 14 Sa bahay naman ni Job ay biglang dumating ang isang mensahero at ibinalita sa kaniya, "Habang nag-aararo ang iyong mga baka sa bukirin at ang mga asno ay kumakain ng damo sa tabi,
\v 15 biglang nilusob kami ng mga taga-Sheba. Pinatay nila ang iyong mga alipin na nagtatrabaho sa bukirin at tinangay ang iyong mga alagang baka at mga asno! Ako lang ang nag-iisang nakatakas at nakapunta sa iyo para sabihin kung ano ang mga nangyari."
\v 16 Habang kinakausap pa niya si Job, may isa na namang mensahero ang dumating. Sinabi niya kay Job, "Kumidlat at tinamaan ang iyong mga alagang tupa kasama na ang mga pastol nito! Ako lang ang nag-iisang nakatakas at nakapunta sa iyo para sabihin kung ano ang mga nangyari."
\v 17 Habang kausap pa niya si Job, dumating ang pangatlong mensahero. Ibinalita niya kay Job, "Tatlong grupo ng mga magnanakaw mula sa Caldea ang sumalakay sa amin. Ninakaw nilang lahat ang mga kamelyo at pinatay ang mga taong nagbabantay dito. Ako lang ang nag-iisang nakatakas at nakapunta sa iyo para sabihin kung ano ang mga nangyari."
\v 18 Habang kinakausap pa niya si Job, dumating naman ang pang-apat na mensahero. Ibinalita niya kay Job: "Nagsasaya ang iyong mga anak sa bahay ng kanilang panganay na kapatid.
\v 19 Biglang dumating ang isang malakas na hangin mula sa disyerto at dinaanan ang bahay. Nagiba ang bahay at nadaganan ang iyong mga anak at namatay silang lahat! Ako lang ang nag-iisang nakatakas at nakapunta sa iyo para sabihin kung ano ang nangyari."
\v 20 Biglang napatayo si Job, pinunit ang damit, inahit ang kaniyang buhok dahil sa sobra niyang kalungkutan. Saka siya dumapa sa lupa para sambahin ang Diyos.
\v 21 Sinabi niya, "Ipinanganak akong walang damit. Kapag ako ay namatay, wala rin akong madadalang damit. Si Yahweh ang nagbigay ng lahat sa akin, at siya rin ang kukuha ng lahat. Pero dapat purihin pa rin natin lagi si Yahweh."
\v 2 Tinanong ni Yahweh si Satanas, "Saan ka naman nanggaling ngayon?" Sumagot ang si Satanas, "Galing ako sa lupa, nagpabalik-balik ako sa paglalakbay para makita kung ano ang mga nangyayari roon."
\v 3 Tinanong ni Yahweh si Satanas, "Napansin mo ba ang lingkod kong si Job na sumasamba sa akin?" Patuloy niya akong pinararangalan, kakaiba talaga siya, dahil namumuhay siya ng mas matuwid kaysa kanino pa man sa lupa. Ginagawa niya ito kahit na pinilit mo akong pahirapan siya nang walang dahilan."
\v 4 Sumagot si Satanas kay Yahweh, "Sinasamba ka lang naman niyan kasi tinutulungan mo siya. Ang mga tao kayang ipagpalit ang lahat para lang mailigtas ang kanilang sarili.
\v 8 Pumulot si Job ng isang pirasong basag na palayok para ipangkayod sa mga pigsa sa kanyang balat, saka siya umupo sa mga abo na nagluluksa at humahagulgol.
\v 10 Pero sumagot si Job, "Kung makapagsalita ka parang hindi mo kilala ang Diyos. Hindi lang puro kabutihan ang tatanggapin natin mula sa Diyos. Tanggapin din natin ang mga masasamang bagay." Kaya sa kabila ng lahat ng nangyari kay Job, hindi niya isinumpa ang Diyos at hindi siya nagsalita ng anumang laban sa kaniya."
\v 11 Ilan sa mga kaibigan ni Job sila Elifaz mula sa bayan ng Teman, Bildad mula sa lupain ng Suha, at Zofar mula sa lupain ng Naama. Nang mabalitaan nila ang lahat ng mga trahedyang nangyari kay Job, umalis sila sa kani-kanilang bayan at magkakasabay na pinuntahan si Job para makidalamhati at makiramay.
\v 12 Pero nang matanaw nila si Job sa di kalayuan, muntik na nilang hindi makilala ito. Nag-iyakan sila nang malakas, pinunit ang kanilang damit, at naghagis ng mga abo na nahuhulog sa kanilang mga ulo. Ginawa nila ito para ipakita ang kanilang matinding kalungkutan sa naranasan ni Job.
\v 13 Saka sila umupo sa tabi ni Job sa loob ng pitong araw. Wala ni isa sa kanila ang kumausap sa kaniya, dahil nakita nila ang malaking paghihirap ni Job, naisip nila na anuman ang sabihin nila, hindi nito mababawasan ang hirap na nararanasan ni Job.
\s5
\c 3
\p
\v 1 Sa wakas, nagsalita na rin si Job, at isinumpa niya ang araw ng kaniyang kapanganakan.
\v 5 Sana makapal na kadiliman na lang ang bumalot noon, at puro maitim na ulap ang tumakip at humarang sa lahat ng liwanag, para ang mga tao ay matakot.
\v 6 Sana ang araw ng aking kapanganakan ay mabura na sa kalendaryo, para hindi na ito makita bilang isang araw sa isang buwan at laktawan ang araw na iyon sa anumang kalendaryo.
\v 9 Hinihiling ko na sana ang mga bituin na lumilitaw sa umaga ng araw na iyon ay hindi na muling magliwanag. Kung sana lang talaga na hindi na lumitaw ang mga bituin, at hindi sila magliwanag noong araw na iyon.
\v 10 Hindi talaga mabuti ang araw na iyon dahil sa hindi isinara ang sinapupunan ng nanay ko; sa halip, ipinanaganak pa ako at naranasan ko ang mga paghihirap na ito.
\v 25 Baka ang mga bagay na inaalala ko ang mangyari pa sa akin—at ang mga ito nga ang aking naranasan. Ang mga bagay na kitatakutan ko ang siya pang dumating sa buhay ko.
\v 6 Sabi mo pinararangalan mo ang Diyos; kaya magtiwala ka sa kanya, para hindi ka niya hayaang maghirap. Kung hindi ka nagkasala, malakas dapat ang loob mo na hindi hahayaan ng Diyos na dumating ang mga sakunang ito sa buhay mo!
\v 8 Napanood ko na kung paano ito nangyari: kapag ang magsasaka ay nagtanim ng mga pangit na binhi hindi maganda ang kanilang mga ani; sinuman ang nakagawa ng hindi maganda sa iba ay makakaranas din sa sarili ng hindi maganda.
\v 11 Mamamatay rin sila tulad ng mga matatandang leon dahil wala na silang makaing mga hayop. Magwawatak-watak sila tulad ng mga batang leon para maghanap ng makakain.
\v 16 Huminto siya sa harapan ko, pero hindi ko maaninag kung ano talaga ang kaniyang anyo. Pero talagang alam ko na may nilalang sa harapan ko, at siya ay nagsalita nang pabulong.
\v 4 Hindi kailanman naging ligtas ang kanilang mga anak na lalaki; lagi silang natatalo sa kanilang kalaban sa korte, dahil walang nagtatanggol sa kanila.
\v 5 Ninanakaw ng mga nagugutom ang mga inani ng mga hangal; kahit na ang mga bunga na nasa matinik na lugar, at ang mga sakim ay kukunin ang kayamanan ng mga hangal.
\v 9 Gumagawa siya ng mga dakilang bagay, mga bagay na hindi natin lubos na maunawaan; hindi nga natin kayang bilangin ang mga ginagawa niyang kamangha-manghang bagay.
\v 15 Pero inililigtas ng Diyos ang mga mahihina sa mga makasalanan na nagsasabi ng masasamang bagay sa kanila, inililigtas niya ang mga mahihirap mula sa mayayaman na nagpapahirap sa kanila.
\v 16 Kaya ang mga mahihirap ay makakatiyak na mabubuting bagay ang mangyayari sa kanila, pero pipigilan ng Diyos ang mga makasalanan na magsalita ng masama.
\v 20 Kung kakaunti na lang ang makakain, hindi ka niya hahayaang mamatay, at kapag may digmaan, hindi niya hahayaan ang kalaban mo na ikaw ay mapatay.
\v 21 Ipagtatanggol ka ng Diyos kapag ang mga tao ay nagsasabi ng hindi totoo, mga masasamang bagay sa iyo; hindi ka matatakot kapag maraming mga bagay ang nasisisra sa paligid mo.
\v 23 Sa tuwing may malalaking bato sa bukid mo na nagpapahirap sa pag-aararo hindi ka mag-aalala, at hindi ka mag-aalala sa mababangis na hayop na salakayin ka.
\v 4 Parang tinamaan ako ng mga palaso ng Makapangyarihang Diyos. At ang mga palaso pa naman na iyon ay may lason, at kumalat na ang lason sa aking kaluluwa. Ang mga bagay na ginawa ng Diyos sa akin ay parang mga sundalong nakapila para salakayin ako.
\v 5 Tulad ng isang mabangis na asno na hindi umuungal kung marami namang damong makakain, at ang isang baka na hindi umuungal dahil sa marami namang makakain, hindi ako aangal kung talagang tinutulungan ninyo ako.
\v 10 Kung gagawin niya iyon, ang paghihirap ko ay mapapawi dahil sa alam ko na sa kabila ng mga paghihirap na nararanasan ko, sinusunod ko palagi ang utos ng Diyos, ang Tanging Banal.
\v 11 Pero ngayon wala na akong lakas para harapin ang mga bagay na ito. At dahil sa wala na rin akong inaasahan sa aking kinabukasan, malabo na sa akin ang magtiis.
\v 14 Kapag ang isang tao ay maraming problema, dapat maging mabait sa kaniya ang kaniyang mga kaibigan, kahit pa tumigil na siya sa pagpaparangal sa Diyos na Makapangyarihan.
\v 18 Lumilihis sa tamang ruta ang mga karawan para maghanap ng tubig, pero walang tubig sa mga sapa, kaya namamatay ang mga mangangalakal sa disyerto.
\v 21 Gayon din, mga kaibigan ko pa naman kayo pero hindi ninyo ako matulungan! Nakita ninyo ang mahirap kong kalagayan, pero natatakot kayo na baka gawin din sa inyo ng Diyos ang mga naranasan ko.
\v 22 Pagkatapos mawala sa akin ang mga kayamanan ko, hindi ako humingi ng pera sa inyo. Hindi ako nagmakaawa sa inyo na gumastos kayo para tulungan ako.
\v 23 Hindi nga ako humingi ng tulong sa inyo para iligtas ako sa aking mga kalaban, at hindi ako humingi ng tulong sa inyo na saklolohan ako sa mga nagpapahirap sa akin.
\v 25 Kapag ang isang tao ay nagsasabi ng totoo, hindi masasaktan ang makakarinig nito, pero ang puna ninyo sa akin ay walang katotohanan, kaya wala kayong napatunayan sa mga sinabi ninyo.
\v 27 Hindi naman talaga kayo nakikiramay sa mga pinagdadaanan ko. Gagawin niyo lang ang lahat para makinabang kayo! Maglalaro pa nga kayo para lang mapanalunan bilang premyo ang isang ulila!
\v 29 Itigil na ninyo ang pagsasabing nagkasala ako, at itigil na ninyo ang hindi patas na pamumuna sa akin! Dapat alam ninyo na hindi ako nakagawa ng anumang pagkakamali.
\v 30 Akala ba ninyo nagsisinungaling ako? Hindi, hindi ako nagsisinungaling, dahil alam ko kung tama o mali ang sinasabi ko."
\s5
\c 7
\p
\v 1 Ang mga tao sa daigdig na ito ay kailangang masikap magtrabaho gaya nang ginagawa ng mga sundalo; sa lahat ng panahon na tayo ay nabubuhay, kailangan nating magtrabaho na gaya ng pagsisikap ng isang upahang trabahador.
\v 3 Binigyan ako ng Diyos ng maraming buwan kung saan iniisip ko na wala nang saysay para manatiling buhay; Itinalaga niya ang maraming gabi sa akin na ang pakiramdam ko ay miserable.
\v 4 Kapag ako ay humihiga sa gabi ay sinasabi kong, 'Gaano pa katagal bago ako bumangon?' Pero ang gabi ay napakahaba, at pabaling-baling ako sa aking kama hanggang sa madaling araw.
\v 6 Mabilis na lumilipas ang aking mga araw kagaya ng panghabi; kapag lumipas ang isang araw, hindi ako kailanman umaasa na ang mga bagay ay magiging mas mabuti kaysa bukas.
\v 7 O Diyos, huwag mong kalimutan na ang aking buhay ay kasing-ikli ng isang hiniga; Sa palagay ko hindi ko na mararanasan maging masaya pa kailanman.
\v 8 O Diyos, nakikita mo ako ngayon, pero bukas-makalawa ay hindi mo na muli makikita. Hahanapin mo ako pero ako ay mawawala dahil ako ay mamamatay na.
\v 11 Kaya hindi ako magsasa-walang kibo; habang ako ay nagdurusa, magsasalita ako; dadaing ako sa Diyos tungkol sa mga nangyayari sa akin dahil ako ay galit na galit.
\v 13 Kapag ako ay nakahiga sa gabi, sinasabi ko sa aking sarili, 'matutulog ako at hihinto ang aking pagdurusa; ang sakit ay mababawasan habang ako ay natutulog.'
\v 15 ang mga bagay na ito ang nagtutulak sa akin para nasain ko na sana ay mayroong sumakal sa akin para mamatay, kaysa patuloy akong mabubuhay na puro buto na lamang.
\v 16 Kinamumuhian kong patuloy na mabuhay; hindi ko gustong mabuhay nang maraming taon. Hayaan mo akong mag-isa, dahil mabubuhay na lamang ako sa maikling panahon.
\v 18 Tuwing umaga ay pinagmamasdan mo kami para makita kung ano ang aming ginagawa, at sinusuri ang bawat sandali para makita mo kung ginagawa namin ang tama.
\v 20 Bakit patuloy mo akong binabantayan? Kung ako ay nagkasala, tiyak na hindi naman makakapinsala sa iyo! Bakit ginawa mo akong parang asintahan para ako ay panain? Itinuturing mo ba akong mabigat na pasanin na pinipilit mong buhatin?
\v 21 Kung ako ay nagkasala, hindi mo ba ako kayang patawarin sa mga maling bagay na aking nagawa? Sa madaling panahon ay hihiga na ako sa aking libingan; Hahanapin mo ako, pero hindi mo ako matatagpuan dahil ako ay mamamatay na at maglalaho.
\s5
\c 8
\p
\v 1 Pagkatapos si Bildad, na mula sa lugar ng mga Suhita, ay nagsalita kay Job, at sinabi niya, "
\v 6 Kung dalisay ka lang at matapat, tiyak na gagawa siya ng isang mabuting bagay para sa iyo at gagantimpalaan ka sa pamamagitan ng pagbabalik ng iyong pamilya at pasasaganahin ka.
\v 9 Parang kahapon lang tayo ipinanganak at kaunti lang ang ating nalalaman; ang panahon natin dito sa daigdig ay mabilis na lumilipas, gaya ng isang anino na naririto at pagkatapos ay nawawala.
\v 13 Ang mga hindi nagbibigay pansin sa mga sinasabi ng Diyos ay kagaya ng mga tambong iyon; ang mga taong walang Diyos ay buong pagtitiwalang tumitigil sa pag-asa na may mangyayari pang magandang bagay sa kanila.
\v 14 Ang mga bagay na buong pagtitiwala nilang inaasahan ay hindi nangyayari; Ang mga bagay na pinagkakatiwalaan nila ay mahina gaya ng sapot ng gagamba.
\v 15 Kung sasandal sila sa isang bahay, babagsak ito sa kanila; kung sila ay kakapit sa mga bagay para sa kaligtasan, ang mga bagay na iyon ay hindi mananatiling matatag.
\v 18 Pero kung binubunot ang mga ito ng hardinero, parang sinasabi ng lugar kung saan sila itinanim, 'hindi sila naparito kailanman!' Iyon ang nangyayari sa mga masasamang tao na hindi nagbibigay pansin sa mga sinasabi ng Diyos.
\v 3 Kung nais ng sinuman ang makipagtalo sa Diyos tungkol diyan, maari siyang tanungin ng Diyos ng isang libong tanong, at ang taong iyon ay walang kakayahang makasagot kahit isa man sa mga ito!
\v 5 Tinatanggal niya ang mga bundok sa pamamagitan ng mga lindol na hindi nagbibigay ng paunang babala sa sinuman. Kapag siya ay nagagalit, binabaligtad niya ang mga bundok.
\v 7 May mga panahong sinasabi niya sa araw na huwag sumikat, at hindi ito sumikat, at ilang mga gabi na pinipigilan niyang magningning ang mga bituin.
\v 9 Inilagay niya sa kaniya-kaniyang lugar ang grupo ng mga bituin-- ang Oso, Orion, ang Pleyades, at ang mga grupo ng mga bituin sa timog ng kalawakan.
\v 12 Kung gugustuhin niyang agawin palayo ang sinuman, walang makapipigil sa kaniya; walang maglalakas-loob na magtanong sa kaniya, 'Bakit mo iyan ginagawa?'
\v 15 Kahit na ako ay walang kasalanan, wala akong magagawa para sagutin siya. Ang tangi kong magagawa ay maki-usap sa Diyos, ang aking hukom, para maawa sa akin.
\v 16 Kung ipinatawag ko siya para pumunta sa hukuman at sinabi niyang pupunta siya, hindi ako naniniwala na bibigyang niya ng pansin ang aking sasabihin.
\v 19 Kung sinubukan kong makipagbuno sa kaniya, walang paraan para talunin siya, dahil mas malakas siya kaysa sa akin. Kung tinawag ko siya para lumabas sa hukuman, walang sinumang makakapilit sa kanya para pumunta doon.
\v 20 Kahit na wala akong kasalanan, kahit anong sabihin ko ay nagiging dahilan para niya ako parusahan; kahit wala akong nagawang mali, patutunayan pa rin niya na ako ay nagkasala.
\v 21 Wala akong nagawang anumang bagay na mali, pero hindi na iyon mahalaga ngayon, dahil wala na akong pakialam kung ano ang mangyayari sa akin. Kinamumuhian kong mabuhay.
\v 23 Kapag ang mga tao ay nakakaranas ng sakuna na nagdudulot sa kanila nang biglaang kamatayan, tinatawanan ito ng Diyos, kahit na sila ay walang kasalanan.
\v 24 Pinapayagan ng Diyos ang mga masasamang tao na panghawakan ang mga nangyayari sa mundo. Parang ginawa niyang bulag ang mga hukom, upang hindi na sila makahatol nang makatarungan. Kung hindi ang Diyos, sino sa kanila, kung gayon, ang gumawa nito?
\v 25 Lumilipas ang mga araw nang napakabilis, gaya ng isang mabilis na mananakbo na dumadaan; para itong mga araw na lumilipas, at walang kahit anong mabuting bagay ang nangyayari sa akin.
\v 26 Lumilipas ang aking buhay nang napakabilis, gaya ng isang naglalayag na bangka na gawa mula sa tambo o gaya ng agila na mabilis na dumadagit para sunggaban ang isang hayop.
\v 27 Kung ako ay ngumingiti at sinasabi sa Diyos, 'kalilimutan ko ang aking mga inirereklamo; Ititigil ko ang pagiging malungkot at sisikapin kong maging masaya,'
\v 32 Ang Diyos ay hindi tao, kagaya ko, kaya walang paraan na maaari ko siyang sagutin para patunayan na ako ay walang kasalanan kapag sabay kaming pumunta sa hukuman para magkaroon ng paglilitis.
\v 35 Kung ginawa niya iyon, ipahahayag ko na wala akong kasalanan nang hindi natatakot sa kaniya dahil batid ko sa aking sarili na talagang hindi ako nakagawa ng mali kagaya ng iniisip ng Diyos na ginawa ko.
\s5
\c 10
\p
\v 1 Namumuhi akong mabuhay pa nang matagal. Hindi ako titigil sa pagsasabi kung bakit ako nagrereklamo. Yamang ako ay napakalungkot, magsasalita ako.
\v 2 Sasabihin ko sa Diyos, 'Huwag mo lamang sabihin na dapat akong parusahan; Bilang karagdagan, sabihin mo sa akin kung ano ang nakita mong mali na nagawa ko.
\v 3 Nasisiyahan ka ba sa pagmamalupit sa akin, sa pagpapabaya sa akin, na iyong nilikha, at, kasabay nito, sa pagtulong sa mga masasamang tao na gumawa ng mga bagay na balak nilang isagawa?
\v 8 Nilikha mo ako sa pamamagitan ng iyong mga kamay at hinubog mo ang aking katawan, pero ngayon ay pinagpapasyahan mong hindi mo dapat ginawa iyon, sa halip ay winawasak mo ako.
\v 15 Kung ako ay isang masamang tao, inaasahan ko na mangyayari sa akin ang mga kakila-kilabot na bagay. Pero kahit ako ay matuwid, iyuyuko ko pa rin ang aking ulo at makararamdam ng kahihiyan dahil labis akong ipinahiya at kahabag-habag.
\v 16 At kung ako ay mapagmalaki, hinahabol mo ako gaya ng paghahabol ng isang leon sa ilang mga hayop para patayin, at makapangyarihan kang kumikilos para saktan ako.
\v 17 Patuloy kang naghahanap ng mga saksi para patunayan na ako ay nakagawa ng masama, at patuloy pang tumindi ang galit mo sa akin. Ito ay parang lagi kang nagdadala ng mga bagong hukbo para salakayin ako.
\v 19 Iniisip ko na mas mabuti pang tuluyan na nila akong binuhat mula sa sinapupunan ng aking ina patungo sa libingan kaysa hinayaan mo akong mabuhay.
\v 20 Palagay ko mayroon na lang akong ilang araw para manatiling buhay; kaya payagan mo akong mapag-isa, para naman magkaroon ako ng kaunting kapayapaan
\v 22 isang lugar ng kadiliman at mga maiitim na anino kung saan lahat ng bagay ay nakakalito [at] na kahit ang kaunting liwanag doon ay katulad ng kadiliman."
\s5
\c 11
\p
\v 1 Pagkatapos sumagot naman si Zofar, ang kaniyang kaibigan na mula sa rehiyon ng Naama, at sinabi ito kay Job:
\v 2 "Dapat ba na walang sumagot sa lahat ng sinabi mo? Dahil lamang sa dami na iyong pananalita, ang katotohanang iyan ay hindi dapat makahimok sa amin para ipahayag na wala kang kasalanan.
\v 3 Job, dapat ba na ang iyong pagrereklamo ay maging sanhi para kami ay manahimik? Kapag pinagtatawanan mo ang aming iniisip, tiyak na magkakaroon ng isang tao para sawayin ka at maging dahilan ng iyong pagkapahiya.
\v 6 Nalalaman ng Diyos ang lahat tungkol sa lahat ng bagay, kaya sana sabihin sa iyo ang mga lihim na alam niya dahil siya ay matalino. Mas mabuti na malaman mo na pinarurusahan ka ng Diyos nang mas magaan kaysa nararapat sa iyo.
\v 7 Sabihin mo sa akin, matutuklasan mo ba kailanman ang mga bagay tungkol sa Diyos na talagang napakahirap maunawaan? Matutuklasan mo ba ang lahat ng bagay na dapat malaman tungkol sa Diyos na Makapangyarihan?
\v 8 Kung ano ang dapat malaman tungkol sa Diyos ay mas malawak kaysa pagitan ng lupa sa langit; kaya walang anumang paraan na maunawaan mo lahat nang ito. Mas malawak ito kaysa pagitan ng lugar na ito kaysa lugar ng mga patay; kaya imposible na malaman mo lahat ito.
\v 11 Alam niya kung sinong tao ang walang halaga; at kapag nakakakita siya ng mga taong gumagawa ng masama, tiyak na hindi niya ito ipagsasawalang bahala.
\v 14 Kung nakakagawa ka ng masasamang bagay, tigilan mo nang gawin ang mga ito; at huwag mong pahintulutan ang sinumang tao sa loob ng iyong bahay na gumawa ng masasamang gawain.
\v 17 Ang iyong mga kaguluhan ay magtatapos, kagaya ng pagtatapos ng dilim sa madaling araw; magiging kagaya ito ng araw na maliwanag na sumisikat sa iyo, kagaya nang pagsikat nito sa tanghali.
\v 18 Makakaramdam ka ng kaligtasan, dahil nagtitiwala kang mangyayari sa iyo ang mabubuting bagay; pangangalagaan ka ng Diyos at pahihintulutan kang magpahinga nang ligtas bawat gabi.
\v 20 Pero ang mga masasamang tao ay hindi mauunawaan kung bakit nangyayari ang masasamang bagay sa kanila; Hindi sila magkakaroon ng anumang paraan para tumakas mula sa kanilang mga kaguluhan. Ang tanging ninanais nila ay mamatay."
\s5
\c 12
\p
\v 1 Pagkatapos sinabi ni Job sa kaniyang tatlong kaibigan,
\v 4 Pinagtatawanan ako ng lahat ng aking mga kaibigan ngayon. Noon ay palagi kong hinihiling sa Diyos na tulungan ako, at lagi niya akong sinasagot. Ako ay matuwid, at pinararangalan ko ang Diyos, pero ngayon ay pinagtatawanan ako ng lahat.
\v 5 Madali lang sa mga taong kagaya ninyo, na walang mga paghihirap, na pagtawanan ang mga taong kagaya ko; kaming mga nagdurusa ay binibigyan pa ninyo ng mas maraming paghihirap.
\v 6 Samantala ang mga bandido ay namumuhay nang payapa, at walang sinuman ang nananakot na nagiging sanhi para magalit ang Diyos: ang sinasamba nilang diyos ang kanilang sariling lakas.
\v 7 Pero tanungin mo ang mga mababangis na hayop kung ano ang alam nila tungkol sa Diyos; Kung maaari silang magsalita ay tuturuan ka. Kung maari kang magtanong sa mga ibon, sila ang magsasabi sa iyo.
\v 11 Kapag naririnig natin kung ano ang gusto ng mga tao na sabihin mo, iniisip naming mabuti tungkol sa sinasabi nila para malaman kung ano ang mabuti at masama, gaya ng pagtikim natin sa pagkain para malaman kung ano ang masarap at hindi masarap.
\v 14 Kung nagpapabagsak siya ng isang bagay, walang sinumang makapagtatayo muli nito. Kung ipinapasok niya ang sinuman sa kulungan, walang sinumang tao ang makakapagpatakas sa taong iyon.
\v 17 Kung minsan ay dinudulot niyang mawala ang karunungan ng mga tagapayo ng hari at magdalamhati dahil dito at dinudulot niyang maging hangal ang mga hukom.
\v 18 Tinatanggal niya mula sa mga hari ang mga alahas na kanilang isinusuot at naglalagay siya ng mga tapis sa kanilang mga baywang, dahilan para sila maging alipin.
\v 20 Kung minsan ay idinudulot niya na ang mga pinagkakatiwalaan ng iba ay hindi makapagsalita, at idinudulot niya na ang mga matatanda ay hindi na magkakaroon ng mabuting pag-iisip.
\v 23 Idinudulot niya na ang ilang mga bansa ay maging napakalakas, at pagkatapos ay winawasak sila; at dinudulot niya na lumawak ang sakop ng ilang mga bansa, pagkatapos ay magdalala siya ng iba para talunin sila at kunin silang mga bihag.
\v 24 Idinudulot niya ang ilang mga pinuno na maging hangal, at pagkatapos ay idinudulot niya na sila ay maligaw at mawala, gaya ng nasa ilang na wala nang paraan para lumabas.
\v 4 Para sa iyo, ikaw ay nagsasabi ng mga kasinungalingan at hindi mo pinapahintulutan na malaman ng mga tao ang hindi kasiya-siyang katotohanan, tulad ng isang taong nagtatakip ng maruming panlabas ng isang pader ng puting pintura. Lahat kayo ay tulad ng mga manggagamot na nagbebenta sa mga tao ng walang pakinabang na gamot.
\v 8 Nais mo talagang maging mabuti sa kaniya sa pamamagitan ng pagtatanggol sa kaniyang nagawa, hindi ba? Ito ay parang sinusubukan mo na patunayan sa isang hukuman na siya ay inosente!
\v 9 Pero kung siya ay uupo bilang hukom, nakatingin ng mabuti sa iyo, malalaman niya na ang ginagawa mo para sa kaniya ay masama! Nadaya mo ang ibang tao, pero huwag mong iisipin na maaari kang makapagsinungaling tungkol sa kaniya sa hukuman at sasabihin na ipinagtatanggol mo siya!
\v 12 Anuman ang sinabi mo - ang mga bagay na iniisip mo na napakagaling -ay kasing walang kwenta ng mga abo; anuman ang sinasabi mo para ipagtanggol kung ano ang inisip mo ay masahol pa kaysa putik na mabilis madurog.
\v 14 Handa akong ilagay sa panganib ang aking buhay; maluwag din sa kalooban ko na malagay sa panganib na patayin ako ng Diyos dahil sa aking sinasabi.
\v 15 Kung papatayin niya ako, sa gayon walang sinuman sa akin ang maaari kong maasahang tiyak na tutulong sa akin, pero ipagtatanggol ko ang aking pag-uugali sa kaniyang presensya anuman ang mangyari.
\v 16 Walang masasamang tao ang mangangahas na tumayo sa presensya ng Diyos, pero dahil sinasabi ko na wala akong nagawang mga bagay na mali, marahil, kung maaari kong mapatunayan iyon sa Diyos, ipapahayag niya na ako ay inosente."
\v 19 Hindi ko iniisip na ikaw o ang sinuman ay magsasabi na ang sinasabi ko ay walang katotohanan; kung nagawa mo iyon, sa gayon hindi na ako magsasalita, at nais ko nang mamatay.
\v 21 Ang unang bagay na hinihiling ko ay itigil mo ang pagpaparusa sa akin, at ang pangalawang bagay na hinihiling ko ay itigil mo ang pananakot sa akin.
\v 25 Ako ay walang halaga gaya ng isang dahon na tinatangay lang ng hangin. Bakit mo pinipilit na ako ay matakot? Bakit mo ako pinahihirapan? Kung tutuusin nga, wala akong kwenta gaya ng isang piraso na tuyong dayami!
\v 26 Parang nililista mo ang mga bagay na ito para isumbat sa akin ang mga kasalanan ko, at sinulat mo kahit ang masasamang bagay na nagawa ko noong bata pa ako.
\v 27 Parang ikinadena mo ang aking mga paa sa kulungan at pinanonood mo habang naglalakad ako; parang sinusundan mo ang aking mga bakas para makita mo kung saan ako nagpunta.
\v 2 Mabilis kaming mawawala, gaya ng mga bulaklak na lumalago ng mabilis sa lupa at pagkatapos nalalanta at namamatay kaagad. Tulad kami ng mga anino na nawawala kapag hindi na sumisikat ang araw.
\v 5 Pinagpasyahan mo na kung gaano kami katagal maaaring mabuhay. Pinagpasyahan mo na kung ilang buwan kami mabubuhay, at hindi kami mabubuhay nang mas matagal kaysa sa panahon na pinagpasyahan mo na.
\v 6 Kaya pakiusap itigil mo ang pagsusuri sa amin, at hayaan mong lasapin namin ang buhay na pinaghirapan namin sa pagtatrabaho, kahit ang isang upahang tao ay maaaring gawin ito.
\v 12 humihiga ang tao at namamatay at hindi na muling babangon. Hanggang mawala na ang langit; hindi na babangon ang patay, at walang sinuman ang maaaring makagising sa kanila.
\v 13 Yahweh, hinihiling ko na tahimik mo akong ilagay sa lugar ng mga patay at kalimutan ako, para hindi na ako maghirap hanggang mawala na ang galit mo sa akin. Hinihiling ko na pagpasyahan mo kung gaano ako katagal mamamalagi doon, at pagkatapos alalahanin mo na naroon ako.
\v 14 Kapag kaming mga tao ay namatay, tiyak na hindi na kami mabubuhay muli. Kung alam ko lang na mabubuhay kaming muli, sana matiyaga akong naghintay sa iyo para palayain ako sa aking mga paghihirap.
\v 19 at tulad ng dahan-dahang pagsira ng tubig sa mga bato, at tulad ng mga baha na tumatangay sa lupa, kami ay iyong wawasakin; hindi mo na kami pinayagan na umasa para mabuhay.
\v 21 Kapag namatay na kami, hindi na namin malalaman kung nagawa ba ng aming mga anak ang mga bagay na magiging dahilan para parangalan sila ng ibang tao. O kung sila naman ay naging kahihiyan, hindi rin namin malalaman iyon.
\v 2 Kung tunay kang matalino, hindi ka sasagot sa amin sa pamamagitan ng pag-angkin na marami kang nalalaman; anuman ang iyong sinasabi ay gaya ng mainit na hangin.
\v 7 Sabihin mo sa akin, bakit mo iniisip na may higit kang nalalaman? Hindi mo inisip na ikaw ang unang taong ipinanganak, alam mo ba? Hindi mo iniisip na ipinanganak ka sa harapan ng Diyos na lumikha ng mga bundok, alam mo ba?
\v 19 (Ibinigay ng Diyos ang lupaing ito sa mga ninuno na talagang matatalino; wala mula sa ibang bansa ang dumating at nagdulot sa kanila na mag-isip ng mali tungkol sa Diyos.)
\v 22 Hindi talaga iniisip ng mga masasamang tao na makakatakas sila sa kadiliman; natitiyak nila na may isang naghihintay para patayin sila gamit ang isang espada.
\v 24 Dahil sila ay natatakot sa mga bagay na nangyayari sa kanila, nag-aalala sila sa hukbo ng hari na naghihintay para lumusob sa mga kaaway nito at magdulot sa kanila ng paghihirap.
\v 25 Mangyayari ang mga bagay na ito dahil nanginig ang kanilang mga kamao laban sa Makapangyarihang Diyos at nag-akala na sila ay may sapat na lakas para talunin siya.
\v 29 Pero hindi sila mananatiling mayaman nang mahabang panahon; kukunin ng iba ang lahat ng bagay na pag-aari nila, at kahit na ang kanilang mga anino ay maglalaho sa daigdig.
\v 30 Hindi sila makakatakas sa kadiliman ng kamatayan; magiging katulad sila ng mga puno na ang mga sanga ay masusunog, at tinatangay ng hangin ang mga bulaklak nito.
\v 31 Kung sila ay napakahangal, na nagbubunga ng pagtitiwala nila sa mga bagay na talagang walang kabuluhan, at sa gayon ang mga bagay na walang kabuluhan ang siyang lahat nilang makukuha.
\v 33 Sila ay magiging tulad ng mga punong ubas na nahuhulog bago pa mahinog, tulad ng punong olibo na ang mga bulaklak ay nalalagas bago pa ito magbunga.
\v 34 Hindi magkakaroon ng kaapu-apuhan ang mga pangkat ng mga masasamang tao, at ganap na susunugin ng mga apoy ang tahanan ng mga tumanggap ng pera mula sa mga suhol.
\v 4 Kung kayong tatlo at hindi ako ang naghihirap, maaaring ako ang nasa lugar ninyo, na nagsasabi ng mga bagay na sinasabi ninyo. Maaari akong gumawa ng matinding pananalita para husgahan kayo, at maaaring tumanggi ako para kutyain kayo.
\v 5 Pagkatapos makikita ninyo kung ang aking mga salita ay nakapagpasigla sa inyo o hindi; maaaring makikita ninyo kung nabawasan ang naramdaman ninyong sakit.
\v 8 Inubos mo ang lakas ko, at iniisip ng mga tao na nagpapakita ito na ako ay naging isang makasalanan. Nakita nilang buto't balat na ako, at iniisip nila na nagpapatunay iyon na nagkasala ako.
\v 9 Dahil ang Diyos ay sobra nang nagagalit sa akin at ako ay kaniyang kinapopootan, para siyang isang mabangis na hayop na gugutayin ako ng kaniyang ngipin dahil siya ay aking kaaway.
\v 10 Namangha ang mga tao sa akin na bukas ang kanilang mga bibig para asarin ako; sinampal nila ako sa mukha para kutyain ako, at pinapaligiran ako ng maraming tao para pagbantaan.
\v 12 Dati, namumuhay ako ng mapayapa, pero winasak niya ako; ito ay parang sinakal at dinurog niya ako; at parang inilagay niya ako tulad ng isang puntirya.
\v 13 Para bang ako ay isang puntirya at pinalilibutan ako ng mga tao at pinatatamaan ako ng palaso. Ang mga palaso ng Diyos ang tumatagos sa aking lamang-loob at nagdulot sa aking bituka na kumalat sa lupa; hindi na ako kinaaawaan ng Diyos.
\v 18 Kapag namatay ako, nais kong kumilos ang lupa na parang pinatay ako; nais kong sumigaw laban sa mga pumatay sa akin, at ayokong sinuman ang pumigil sa akin habang humihingi ako na kumilos ang Diyos na gumawa nang may katarungan sa akin.
\v 21 Ipinapanalangin ko na ang isang nakakaalam sa nagawa ko ay lumapit para magmakaawa sa Diyos para sa akin gaya ng isang tao na nagmamakaawa sa kaniyang kaibigan.
\v 22 Sinasabi ko ito dahil sa loob ng kaunting panahon ay mamamatay na ako; lalakad ako sa mahabang daan sa isang lugar na hindi ko na babalikan kailanman."
\s5
\c 17
\p
\v 1 Ang panahon ko para mabuhay ay halos tapos na; wala na akong lakas na natitira; sila na humukay sa aking libingan ay naghihintay sa akin.
\v 3 "O Diyos, para akong nasa bilangguan; pakiusap bayaran mo ang pantubos para maaari akong makalaya, dahil talagang walang sinuman ang makatutulong sa akin.
\v 4 Pinigilan mo ang aking mga kaibigan mula sa pagkakaunawa sa kung ano ang katotohanan ukol sa akin, pero hindi mo pahihitulutan na magtagumpay sila laban sa akin, sinasabi nila na ginawa ko ang mga maling bagay.
\v 5 Sinabi ng aming ninuno, 'Kadalasang nangyayari ito kapag pinagtataksilan ng isang tao ang kaniyang mga kaibigan para kunin ang ilan nilang pag-aari, itong mga anak ng isang tao ang mapaparusahan para dito,' kaya ninais ko na magkatotoo sa aking mga kaibigan na nagsisinungaling tungkol sa akin.
\v 6 Pero ngayon ginagamit ng mga tao ang mga kasabihan ng aming mga ninuno kapag nagsasalita sila tungkol sa akin; dinuduraan nila ako para insultuhin.
\v 11 Ang panahon ko para mabuhay ay halos tapos na; Hindi ko nagawang gawin ang mga bagay na binalak kong gagawin; hindi ko nagawang matapos ang anumang bagay na ninanais ko.
\v 12 Hindi nalalaman ng aking mga kaibigan kung ito ay gabi at araw; kapag ito ay gabi, inaangkin nila ito ay liwanag ng araw; kapag ito ay dumidilim, inaakin nila ito ay lumiliwanag.
\v 14 Masasabi ko sa libingan, 'Kung saan ako ay inilibing, na ang lugar na iyon ay magiging tulad ng isang ama para sa akin.' masasabi ko sa mga uod, 'magiging tulad kayo ng isang ina o mga nakababatang kapatid na babae para sa akin dahil doon ako mamalagi.'
\v 16 Pagkatapos kong bumaba sa lugar kung nasaan ang mga patay, wala na akong maasahan na anumang mabubuting bagay doon. Ako at ang mga bagay na inasahan ko ay sama-samang bababa sa lupa."
\v 4 Sa sobrang galit mo, sinasaktan mo lamang ang iyong sarili. Iniisip mo ba na ang bawat isa sa daigdig ay nararapat umalis para patunayan na ikaw ay tama, o iniisip mo ba na dapat ilipat ng Diyos ang mga bato sa mga bundok para malugod ka?
\v 5 Ang mangyayari sa buhay ng mga masasamang tao na tulad mo ay kasing bilis tulad ng pagpatay natin sa isang ilaw o pagpawi sa pagniningas ng isang apoy.
\v 7 Habang sila ay buhay, panatag silang lumalakad, pero sa kalaunan nito parang sila ay natisod at bumagsak, dahil sila mismo sa kanilang sarili ay hindi nagbigay pansin sa payo na ibinibigay nila sa iba.
\v 11 Saan man sila pumunta, may mga bagay na magdudulot sa kanila para matakot; parang ang mga bagay na iyon ang humahabol sa kanila at kumakagat sa kanilang mga sakong.
\v 15 Pagkatapos maninirahan ang ibang tao sa kanilang mga tolda, pero pagkatapos nilang makapaghasik lamang ng asupre sa mga tolda para maalis ang sakit!
\v 16 Dahil sila ay mamamatay at walang naiwang kaapu-apuhan, sila ay magiging tulad ng mga puno na ang mga ugat ay natuyo at ang mga sanga ay nalanta.
\v 7 Sumisigaw ako, 'Pinapatay ako ng mga tao!', pero walang tumutugon sa akin. Sumisigaw ako ng malakas, pero wala ni isa, kahit ang Diyos, ang tumulong sa akin.
\v 15 Kinalimutan na ako ng mga tao na aking naging panauhin sa aking tahanan, at tinuturing akong dayuhan na hindi kilala ng aking mga alipin na babae.
\v 25 Pero alam ko na buhay ang nagpapawalang sala sa akin sa hukuman, at balang araw ay tatayo siya dito sa lupa at gagawin ang huling pagpapasaya kung karapat-dapat ba akong parusahan.
\v 28 Kung sinasabi ninyong tatlo, 'Ano pa ang maaari nating gawin para pahirapan siya?' at kung sinasabi ninyo, 'Siya ang nagdulot ng sarili niyang kaguluhan,'
\v 29 dapat natatakot kayo na parusahan kayo ng Diyos; pinaparusahan niya ang mga kinagagalitan niyang mga tao na katulad ninyo; at kapag nangyari iyon, malalaman ninyo na may humahatol sa mga tao."
\v 5 na hindi patuloy na nagagalak ng mahabang panahon ang mga masasamang taong katulad mo, at ang mga taong tumatangging parangalan and Diyos ay masaya lang ng sandali?
\v 15 Nag-iipon ng kayamanan ang mga masama para sa kanilang sarili, pero hindi nila ito maitatago magpakailanman, gaya ng mga tao na hindi nilulunok ang pagkain na sinuka nila. Kinukuha ng Diyos ang kayamanan mula sa kanila.
\v 16 Ang paggawa ng masama ay tulad ng paglulunok ng kamandag ng ahas; papatayin ang masamang tao ng masamang mga bagay na ginagawa nila gaya ng tuklaw ng makamandag na ahas na pumapatay sa mga tao.
\v 18 Mapipilitan silang ibalik ang mga bagay na ninakaw nila mula sa mga mahihirap; hindi sila patuloy na masisiyahan sa mga bagay na iyon. Hindi sila mananatiling masaya dahil sa mga nakuha nila mula sa kanilang hanap-buhay
\v 19 dahil inapi nila ang mga mahihirap at tinanggihang tulungan sila, at kinuha nila ang bahay ng ibang mga tao sa pamamagitan ng pandaraya sa kanila.
\v 20 Palagi silang sakim at hindi kailanman nasiyahan. Kaya kapag kumakain sila, nagpapakabusog sila na wala silang iniwang kahit ano na kinasiyahan nila.
\v 23 Kapag pinupuno ng masasama ang kanilang mga tiyan, ipapakita sa kanila ng Diyos na galit na galit siya sa kanila, at kaniyang parurusahan sila; kaniyang bubuhusan sila ng paghihirap gaya ng ulan na bumubuhos sa lupa.
\v 25 Tuluyang tatagos ang mga palaso sa katawan nila at lalabas sa kanilang likod; dadanak ang dugo sa kumikinang na tulis ng palaso, at matatakot ang masasamang tao.
\v 26 Mawawasak ang mga mahalaga nilang pagmamay-ari; susunugin sila ng isang apoy na pinasimulan ng Diyos, hindi ng mga tao, at wawasakin ang mga bagay na naiwan sa kanilang mga tolda.
\v 8 Nakikita nila ang kanilang mga anak sa paligid nila, at kanilang pinagmamasdan habang lumalaki sila at magsimulang manirahan sa sarili nilang mga tahanan.
\v 15 Bakit mo iniisip, Makapangyarihang Diyos, na dapat ka naming paglingkuran? Anong kapakinabangan ang makukuha namin kapag nanalangin kami sa iyo?'
\v 16 Iniisip ng masasamang tao na naging masagana sila dahil sa mga ginawa nila, pero ayokong magkaroon ng kahit anong kinalaman sa kanilang pagiisip.
\v 19 Sinasabi ninyo, 'Kapag nagkasala ang mga tao, naghihintay at pinaparusahan ng Diyos ang kanilang mga anak dahil sa mga kasalanan na iyon. Sinasabi ko na dapat parusahan ng Diyos ang mga nagkakasala, hindi ang kanilang mga anak, para malaman ng mga makasalanan na dahil sa sarili nilang mga kasalanan kaya sila pinaparusahan.
\v 26 Namamatay sila at nililibing, at binabalutan ng mga uod ang kanilang katawan. Namamtay ang lahat ng tao, kaya malinaw na ang kamatayan ay hindi palaging parusa para sa masasama.
\v 30 na kadalasan ay hindi naghihirap ang masasama sa mga pagkakataon na may sakuna; na kapag pinaparusahan ng Diyos ang mga tao, may mga sumasagip sa masasama? Na ang mga masasama ang mga naililigtas ng iba kapag pinaparusahan ng Diyos ang mga tao?
\v 33 Malaking bilang ng mga tao ang pumupunta sa libingan; ang iba ay pumupunta sa harapan ng prusisyon at ang iba ay sumasama sa likuran, at siguradong mabuti ang pakiramdam ng masasama kapag tinatabunan ng lupa ng mga tao ang kanilang mga libingan.
\v 34 Kaya paano ninyo ako aaliwin sa pamamagitan ng pagsasabi ng mga walang kabuluhang bagay? Bawat tugon na binibigay ninyo sa akin ay puno ng kasinungalingan!"
\v 6 Maaaring nagpautang ka ng pera sa iba at pinilit silang magbigay ng mga bagay sa iyo para masiguradong babayaran ka nila muli; maaaring kinuha mo ang lahat ng kanilang mga damit at walang iniwan sa kanila para masuot.
\v 8 Dahil lubos kang makapangyarihan, maaaring kinamkam mo ang lahat ng kalupaan ng mga tao, at nagsimula kang mamuhay sa lupang iyon, kahit lubos kang pinaparangalan ng iba.
\v 9 Kapag lumalapit sa iyo ang mga balo para magpatulong, maaaring pinaalis mo sila nang walang binibigay na kahit ano, at maaaring inapi mo ang mga ulila.
\v 10 Dahil ginawa mo ang lahat ng mga bagay na iyon, ngayon ay may mga patibong na huhuli sa iyo; ngayon ay natatakot ka at nanginginig sa mga bagay na lumilitaw.
\v 13 Kaya bakit mo sinasabi, 'Walang alam ang Diyos sa ginagawa natin'? At bakit mo sinasabi, 'Natatakpan siya ng madilim na ulap para hindi niya tayo makita, kaya hindi niya tayo mahahatulan'?
\v 14 Sa tingin mo ba hindi niya nakikita ang mga ginagawa natin habang naglalakad siya sa tungtungan na bumabalot sa himpapawid, kung saan may nakapalibot na makapal na ulap sa kaniya?'
\v 17 Palagi nilang sinasabi sa Diyos, "Pabayaan mo kami', 'Hayaan mo kaming mag-isa', at mapanlaban nilang sinabi, 'Walang magagawa ang Makapangyarihang Diyos para saktan kami!'
\v 23 Kung magpapakumbaba ka at manunumbalik sa Diyos, panunumbalikin niya ang lahat sa iyo; kung ititigil mo ang paggawa ng masasamang mga bagay na ginagawa mo sa sarili mong bahay,
\v 7 Tapat akong tao, kaya makakausap ko siya nang walang kinikilingan, at ipapahayag niya na wala akong sala, at hindi na niya ako muling gagambalain pa.
\v 17 Tila makapal na kadiliman lang ang nasa harapan ko, pero ang Diyos ang nagwawasak sa akin, hindi ang kadiliman."
\s5
\c 24
\p
\v 1 Bakit hindi tinatakda ng Makapangyarihang Diyos ang panahon na hahatulan niya ang masasama? Tila hindi kailanman nakikita ng mga taong sumusunod sa Diyos ang kaniyang paghatol sa masasama.
\v 2 Ang masasama ay tinatanggal ang mga muhon ng lupa ng ibang tao, para kunin ang kanilang lupa; inaagaw nila ang tupa ng iba at nilalagay nila sa sarili nilang pastulan.
\v 3 Ang iba naman ay tinatangay ang mga asno na pagmamay-ari ng mga ulila, at kinukuha nila ang toro ng balo para siguraduhing babayaran ng balo ang pera na pinautang nila sa kanila.
\v 8 Kapag umuulan sa bundok, tuluyan silang nababasa, kaya nagtatago sila sa ilalim ng mga silungang bato para ingatan ang kanilang sarili mula sa ulan.
\v 9 Ang ibang masasama ay inaagaw ang mahihirap at walang amang mga sanggol mula sa kanilang mga ina; sinasabi nila, 'Ibabalik ko ang mga sanggol ninyo kapag nabayaran na ninyo ang pera na pinautang ko sa inyo.'
\v 11 Inuupahan ang mahihirap ng masasama para gawan sila ng langis ng olibo; pinipiga nila ang ubas para gumawa ng katas para sa alak, pero hindi sila maaaring uminom ng kahit na ano dito kapag nauuhaw sila.
\v 14 Nagnanakaw ng mga bagay ang mamamatay tao tuwing gabi, at bumabangon sila bago dumating ang madaling araw para makalabas sila muli at mapatay ang mahihirap at nangangailangang mga tao.
\v 15 Hinihintay ng mga nais makiapid na dumating ang gabi; sinasabi nila, 'Ayaw kong mayroong makakita sa akin', kaya tinatakpan nila ang kanilang mga mukha.
\v 16 Habang gabi ay pumapasok ang mga manloloob sa mga tahanan para magnakaw ng mga bagay, pero nagtatago sila habang may araw dahil iniiwasan nilang makita sa liwanag.
\v 17 Lahat ng mga taong iyon ay nais gumawa ng kasamaan kapag gabi, hindi sa umaga kung saan may liwanag, dahil hindi sila natatakot sa mga nangyayari sa gabi na kinakatakutan ng iba.
\v 18 Pero, maglalaho agad ang masasamang iyon, at susumpain ng Diyos ang lupain na pagmamay-ari nila; wala nang pupunta sa kanilang ubasan para magtrabaho.
\v 20 Hindi sila maaalala kahit ng kanilang mga ina; mawawasak ang masasama gaya ng mga puno na pinuputol, at kakainin ng uod ang kanilang mga bangkay.
\v 21 Inaabuso ng mga masasama ang mga babae na hindi nakapagpanganak ng mga bata na sana ay lumaki para alagaan sila; hindi kailanman tinutulungan ng masasama ang mga balo.
\v 24 Sumasagana sila ng ilang sandali, at pagkatapos ay agad silang nawala; hahayaan silang mamatay ng Diyos gaya ng lahat ng ibang mga tao; magiging katulad sila ng mga tangkay ng palay na tinatapiyas ng mga magsasaka.
\v 2 "Napakamakapangyarihan ng Diyos; dapat siyang parangalan nang mabuti ng bawat isa; dinudulot niya na maging mapayapa ang lahat ng bagay sa kalangitan, nang walang anumang kaguluhan.
\v 5 Pagnilay-nilayin mo ito: Ni hindi iniisip ng Diyos na maliwanag ang kabilugan ng buwan, at ni hindi niya rin tinatanggap ang mga bituin sa langit na karapat-dapat sa kanya.
\v 10 Ihinihiwalay niya ang liwanag mula sa kadiliman at inilalagay ang guhit-tagpuan para markahan ang lugar kung saan nagtatapos ang gabi at nagsisimula naman ang araw.
\v 12 Sa pamamagitan ng kaniyang kapangyarihan pinakalma niya ang dagat; sa pamamagitan ng kaniyang husay winasak niya si Rahab, ang dambuhalang halimaw ng dagat.
\v 13 Sa pamamagitan ng kaniyang hininga, dinulot niya na maging maliwanag ang kalangitan; sa pamamagitan ng kaniyang kamay pinatay niya ang napakalaking dragon sa dagat habang ito ay tumatakas sa kanya.
\v 14 Pero ang mga kaganapang iyon ay nagpapakita lamang ng maliit na bahagi ng kanyang kapangyarihan; ito ay parang nakakarinig lamang tayo ng mga bulong ng kaniyang makapangyarihang tinig. Kapag naririnig natin ang kulog, sinasabi natin, "Sino ang talagang nakakaunawa kung gaano kadakila ang kaniyang kapangyarihan?"
\s5
\c 27
\p
\v 1 Sumagot si Job sa tatlo niyang mga kaibigan sa pamamagitan ng pagsasabi nito:
\v 2 Ang Makapangyarihang Diyos ay tumangging itrato ako nang makatarungan. Dinulot niya na makaramdam ako ng kapaitan. Pero kasing tiyak ng pagiging buhay niya
\v 5 Hindi ko kailanman aaminin na totoo ang sinabi ninyong tatlo; hanggang sa araw na ako ay mamatay, ipagpipilitan ko na walang akong ginawang mga bagay na mali.
\v 6 Sasabihin ko na ako ay inosente, at wala akong kailanman sasabihin na naiiba; hindi ako kailanman susumbatan ng aking kalooban habang ako ay nabubuhay.
\v 7 Nais kong parusahan ng Diyos ang aking mga kaaway tulad ng gagawin niyang pagpaparusa sa lahat ng masasamang tao; nais kong parusahan niya ang mga sumasalungat sa akin tulad ng pagpaparusa niya sa lahat ng mga hindi matuwid na tao.
\v 8 Kapag panahon na para alisin ng Diyos ang mga taong walang diyos at dulutin na mamatay sila, lubos na walang mabuti silang tiyak na maasahang mangyayari sa kanila.
\v 10 Magiging masaya kaya sila tungkol sa kung ano ang ginagawa ng Makapangyarihang Diyos? Magsisimula kaya silang manalangin nang madalas sa kaniya? Tiyak na hindi!
\v 12 Nakita na ninyong tatlo sa inyong mga sarili ang mga makapangyarihang bagay na ginawa ng Diyos; kaya hindi ko maunawaan kung bakit nagsasabi kayo ng ganyang mga walang katuturang bagay sa akin.
\v 13 Sasabihin ko sa inyo kung ano ang ginagawa ng Makapangyarihang Diyos sa mga masasamang tao, kung ano ang ginagawa niya sa mga taong tumatrato sa iba nang masama.
\v 15 Ang kanilang mga anak na nanatiling buhay pagkatapos nilang mamatay ay ay mamamatay sa mga sakit, at ang mga asawa na maiiwan nila ay ni hindi magluluksa para sa kanila.
\v 16 Kung minsan nagkakamal ng nakaparaming halaga ng pilak ang masasamang tao at nagtatambak ng mga damit na parang magpapalayok na nagtatambak ng luwad,
\v 17 pero ang mga masasamang taong iyon ay mamamatay, at pagkatapos ang matutuwid na tao ang magsusuot ng mga kasuotan na iyon, at mga tapat na tao ang kukuha ng kanilang pilak at paghahati-hatian nila ito.
\v 18 Ang mga bahay na itinatayo nila ay kasing rupok ng mga bahay ng gagamba; marupok sila tulad ng mga kubo na tinitirhan ng mga tanod habang binabantayan nila ang mga bukid ng mga tao.
\v 20 Ang mga bagay kinakatakutan nila ay dumarating sa kanila tulad ng isang baha na hindi nila inaasahan; sa gabi isang ipo-ipo ang tumatangay sa kanila.
\v 23 Ang hanging iyon ay tulad ng isang taong pinapalakpak ang kaniyang mga kamay sa kanila para kutyain sila, humihiyaw sa kanila at pinipilit silang tumakbong palayo."
\s5
\c 28
\p
\v 1 Totoo nga na may mga lugar na kung saan naghuhukay ang mga tao para maghanap ng pilak, at may mga lugar kung saan dinadalisay ng mga tao ang ginto na kanilang nahukay.
\v 3 Gumagamit ang mga tao ng mga lampara habang nagtatrabaho sila sa napakalalim sa loob ng lupa para hanapin ang mineral sa loob ng mga minahan kung saan napakadilim.
\v 4 Gumagawa sila ng lagusan sa mga lugar na malayo sa kung saan naninirahan ang mga tao, kung saan hindi pumupunta ang mga manlalakbay. Nagtatrabaho sila malayo sa ibang mga tao, pabalik-balik silang umiindayog sa mga lubid habang bumababa sila sa mga lagusan ng minahan.
\v 5 Tumutubo ang pagkain sa ibabaw ng lupa, pero sa ilalim ng lupa, kung saan walang pagkain, gumagawa ng mga apoy ang mga minero para basagin ang mga bato.
\v 7 Ang ibang mga ibon ay may mahusay na mga mata, pero hindi alam, kahit ng mga lawin, kung saan ang mga minahan at hindi pa nakikita ang mga lugar na iyon ng mga palkon.
\v 22 Ito ay parang ang mga lugar kung saan pumupunta ang mga tao pagkamatay nila ay nagsabing, "Narinig lamang namin ang sabi-sabi tungkol sa kung saan matatagpuan ang karunungan.'
\v 28 At pagkatapos sinabi niya sa mga tao, 'Makinig kayo! Kung mayroon kayong lubos na paggalang sa akin, magiging marunong kayo; para tunay na maunawaan ang lahat ng bagay, kailangan muna ninyong talikuran ang paggawa ng masama."
\v 6 Binigyan ako ng aking mga kawan ng maraming gatas, at mga batis ng langis ang dumaloy mula sa bato kung saan piniga ng aking mga lingkod ang mga olibo.
\v 8 at kapag nakikita ako ng mga kabataang lalaki, tumatabi sila nang may paggalang, at ang mga nakakatandang lalaki ay tumatayo nang may paggalang din.
\v 11 Nang narinig nilang lahat kung ano ang sinabi ko sa kanila, nagsabi sila ng magagandang bagay tungkol sa akin. Nang nakita nila ako, lagi nila akong pinupuri
\v 14 Lagi akong kumikilos nang may katarungan; ang mga kilos ko ay parang isang kasuotan na isinuot ko at parang isang turban na nakabalot sa aking ulo.
\v 17 Ipinatigil ko ang pang-aapi sa iba ng masasamang tao; ito ay parang isang tao na binabasag ang mga ngipin ng mga mababangis na hayop at pinipilit sila na ilaglag ang kanilang mga biktima mula sa kanilang mga ngipin.
\v 18 Sa oras na iyon inisip ko, "Tiyak na mabubuhay ako sa kapayapaan hanggang maging napakatanda ko, at mamamatay ako sa tahanan kasama ang aking pamilya.
\v 21 Nang nagsalita ako, naghintay ang mga tao na marinig kung ano ang aking sasabihin; nanatili silang tahimik hanggang sa payuhan ko sila kung ano ang dapat nilang gawin.
\v 23 Naghintay sila sa aking magsalita gaya ng paghintay nila sa ulan; gusto nila kung ano ang sinabi ko gaya ng mga magsasaka na nalulugod sa panghuling ulan sa tagsibol bago ang tagtuyot.
\v 24 Kapag malungkot sila, nginingitian ko sila para palakasin ang kanilang loob; lumalakas ang kanilang loob kapag nakikita nila ang aking masayang mukha.
\v 25 Ako ang kanilang pinuno, at ako ang nagpasya kung anong mga bagay ang magiging mabuti na kanilang gawin; para sa kanila ako ay gaya ng isang hari na kasama ang kaniyang mga hukbo; tulad ako ng isang tao na inaaliw ang ibang nagdadalamhati."
\s5
\c 30
\p
\v 1 Pero ngayon, pinagtatawanan ako ng mga lalaking nakababata sa akin - mga lalaki na ang kanilang ama ay kinamumuhian ko - ang kanilang mga ama na hindi ko man lamang pahihintulutang tulungan ang aking mga aso na bantayan ang aking tupa.
\v 2 Sila ay mga lalaki na matatanda at mahihina; ano ang mapapala ko kung magtatrabaho ang mga lalaking ito para sa akin, kahit na iniisip nilang malalakas sila?
\v 4 Humila sila ng mga halaman sa ilang at kinain ang mga iyon; pinainit nila ang kanilang mga sarili sa pamamagitan ng pagsusunog ng mga ugat ng mga puno ng tambo.
\v 11 Parang pinutol ng Diyos ang lubid ng aking pana at dinulot na hindi ko maipatanggol ang aking sarili; ibinaba niya ako, at ginawa ng aking mga kaaway kung ano ang nais nila.
\v 24 Kapag nakakaranas ng mga sakuna ang mga tao, umuupo sila sa isang tambak ng malaking pinsala at sumisigaw para sa tulong; tiyak na sumisigaw sila para sa tulong.
\v 26 Gayunman, nang umasa ako na magagandang mga bagay ang mangyayari, masasamang mga bagay ang nangyayari; nang naghintay ako para sa ilaw, sa halip nakaranas ako ng kadiliman.
\v 31 Dati, tumutugtog ako ng masasayang musika sa aking alpa at sa aking plauta, pero ngayon tumutugtog lamang ako ng malungkot na musika ng mga namimighati."
\s5
\c 31
\p
\v 1 Gumawa ako ng taimtim na pangako sa aking sarili na hindi ako titingin sa isang dalaga at magnanasang sumiping sa kaniya.
\v 2 Kung hindi ko gagawin ang kung ano ang aking ipinangako, ano ang ibibigay sa akin ng Diyos na nasa langit? Tiyak na hindi ako bibigyan ng Diyos ng anumang gantimpala!
\v 3 Dati inakala ko na sigurado na ang mga hindi matuwid na tao ang makakaranas ng mga kalamidad, at ang mga gumagawa ng kung ano ang mali ang makakaranas ng mga sakuna.
\v 4 Tiyak na nakikita ng Diyos ang lahat ng bagay na ginagawa ko, kung kaya't bakit niya dinudulot na magdusa ako? Para bang binibilang niya lahat ng mga ginagawa kong hakbang.
\v 7 Kung totoo na tumalikod ako sa pagtahak ng tamang mga landas, o na nakakita ako ng mga maling bagay na gagawin at pagkatapos ay ginawa ang mga iyon, o nagkabahid ang aking mga kamay dahil sa ako ay nagkasala,
\v 8 kung gayon umaasa ako na kapag magtatanim ako ng mga binhi, may ibang aani ng mga tanim at kakainin ang mga iyon, at na bubunutin ng iba ang ani na itinanim ko.
\v 12 Ang pangangalunya ko ay lilikha sa akin ng isang apoy tulad ng apoy na sumusunog sa mga tao sa impiyerno, at susunugin nito lahat ng pag-aari ko.
\v 14 sana tumayo ang Diyos at ipahayag na paparusahan niya ako; kapag ginawa niya iyon, ano ang magagawa ko? Kung tinanong niya ako tungkol sa kung ano ang ginawa ko, ano ang isasagot ko?
\v 15 Ang Diyos na lumikha sa akin, tiyak na siya ring lumikha ng aking mga lingkod; tiyak na siya ang humubog sa kanila at sa akin sa mga sinapupunan ng aming mga ina, kaya't dapat tayong umasal sa isat isang sa parehong paraan.
\v 16-18 Ginabayan ko ang mga ulila mula sa oras na sila ay ipinanganak; inalagaan ko sila buhat nang bata pa sila. Kaya kung totoo na kinain kong mag-isa lahat ng aking pagkain at hindi nagbahagi ng iba nito sa mga ulila, o kung tumanggi akong magbigay sa mga mahihirap ng mga bagay na nais nila, o kung dinulot ko na mamuhay nang walang pag-asa ang mga biyuda,
\v 19 o na nakita kong namamatay ang mga tao dahil sa lamig dahil sa wala silang mga damit, o na nakita ko ang mga mahihirap na walang mga damit na magpapainit sa kanila,
\v 23 lagi akong natatakot na dudulutan ako ng Diyos na magdanas ng isang malaking sakuna kung gagawin ko ang anuman sa mga masasamang bagay na iyon, at hindi ko matitiis ang mga makapangyarihang bagay na gagawin niya para parusahan ako.
\v 28 ang mga iyon ay magiging kasalanan din para kung saan ang mga hukom ay magsasabi na dapat akong parusahan dahil aayawan ko ang Diyos sa paggawa ng mga bagay na iyon.
\v 29-30 Hindi totoo na nagkasala ako sa paghihiling sa Diyos na sumpain ang mga tao na kinamuhian ako at na dulutin na sila ay mamatay; o na nagalak ako nang nawasak sila at nagalak nang dumanas sila ng sakuna.
\v 31-32 o na hindi ko kailanman tinanggap ang mga manlalakbay na manatili sa aking bahay at hindi binuksan ang aking mga pinto sa kanila, pero pinilit silang matulog sa mga lansangan. Tiyak na alam ng lahat ng mga lalaki na nagtrabaho para sa akin na nagbigay ako ng pagkain sa sinumang nangangailangan nito!
\v 34 at hindi ako kailanman tumahimik at tumangging lumabas dahil takot ako sa kung ano ang sasabihin ng mga tao tungkol sa akin, at na kamumuhian nila ako.
\v 35 Sana ay may taong makikinig sa kung ano ang sinasabi ko! Taimtim kong ipinapahayag na lahat ng aking sinabi ay totoo. Sana ang mga sumalungat sa akin ay isulat sa isang kasulatang binalumbon ang mga masasamang bagay na sinasabi nila na ginawa ko.
\v 39 o na kinain ko ang mga ani na tumubo sa bukid ng iba nang hindi nagbabayad para sa mga ani na iyon, nang sa gayon ang mga magsasaka na nagpalaki ng mga ani na iyon ay namatay dahil sa gutom;
\v 40 kung gayon sana ang mga tinik ay tumubo sa aking mga bukid sa halip na trigo, at na masasamang damo ang tumubo sa halip na barley!' Iyan ang wakas ng kung ano ang sinabi ni Job sa tatlo niyang mga kaibigan.
\s5
\c 32
\p
\v 1 Pagkatapos ang tatlong lalaking iyon ay tumigil sa pagsagot kay Job dahil sa hindi nila mahikayat si Job na may nagawa siyang anumang kamalian.
\v 2 Pagkatapos labis na nagalit si Elihu anak ni Baraquel, isang inapo ni Bus, mula sa angkan ni Ram. Nagalit siya dahil patuloy na inaangkin ni Job na siya ay walang kasalanan, at na mali ang Diyos na parusahan siya.
\v 3 Galit din siya sa tatlong mga kaibigan ni Job dahil ipinahayag nila na tiyak na gumawa si Job ng maraming bagay na mali, pero hindi nila siya mahikayat.
\v 6 Ito ang kanyang sinabi: "Bata pa ako, at lahat kayo ay higit na matanda kaysa sa akin. Kaya ako ay nahihiya, at natatakot akong sabihin sa inyo kung ano ang aking iniisip.
\v 7 Sinabi ko sa aking sarili, 'Hayaang ang mga higit na matatanda ang magsalita dahil dapat na mas makapagsasabi ang nakatatanda ng mga bagay na marurunong.'
\v 11 Hinintay ko na magsalita kayong lahat; nais kong marinig ang mga marurunong na bagay na inyong sasabihin. Naghintay ako habang maingat ninyong pinag-isipan tungkol sa ano ang dapat ninyong sasabihin.
\v 13 Kaya huwag ninyong sabihin sa inyong mga sarili, 'Natagpuan namin kung ano ang marunong!' Ang Diyos ang siyang dapat magpabulaan kay Job dahil hindi ninyong tatlo nagawa iyon.
\v 15 Sinasabi ko ito sa aking sarili: nalilito ang tatlong lalaking ito dahil wala na silang ibang masabi pa kay Job; wala na silang masasabi pa sa kanya.
\v 20 Kailangan kong magsalita para mapahinga ako mula sa pagsisikap na pigilan ang aking mga salita; may dapat akong sabihin para tumugon sa inyong lahat.
\v 23 Pero, minsan may lumalapit na anghel sa isa sa atin, isa sa libo-libong anghel ang dumating para mamagitan sa atin at sa Diyos, para sabihin sa atin kung ano ang tamang gawin.
\v 24 Mabait ang anghel sa atin at sinabi sa Diyos, 'Pakiusap, pakawalan mo ang taong iyon, para hindi siya mamatay! Gawin mo iyon dahil nakahanap na ako ng paraan para mailayo mo siya sa kamatayan!
\v 26 Kung mangyayari iyon, siya ay mananalangin, at tatanggapin ng Diyos; nagagalak siyang pupunta sa piling ng Diyos, at pagkatapos sasabihin niya kung paano siya niligtas ng Diyos mula sa kamatayan.
\v 27 Aawit siya at sasabihin sa lahat, 'Nagkasala ako, at gumawa ako ng mga bagay na hindi tama, pero hindi ako pinarusahan ng Diyos nang nararapat sa akin.
\v 32 Pagkatapos nito, kung mayroon kang sasabihin sa akin, sabihin mo na, dahil gusto kong humanap ng paraan para mapatunayan na walang kang kasalanan.
\v 3 Kapag narinig naming nagsasalita ang mga tao, iniisip naming maigi ang tungkol sa sinasabi nila para malaman namin kung ano ang mabuti at masama, gaya ng pagtikim namin sa pagkain, para malaman namin kung ano ang masarap kainin.
\v 6 Kahit na lagi kong ginagawa ang tama, nagsisinungaling siya tungkol sa akin. Kahit na wala akong ginawang mali, sinanhi niya akong maghirap, at tiyak na ikamamatay ko ito.'
\v 10 Kaya, kayong nagsasabi na nauunawaan ninyo ang lahat, makinig kayo sa akin! Kailanman hindi susubukan ng Makapangyarihang Diyos na gumawa ng kasamaan o kamalian!
\v 17 Tiyak na hindi kailanman magagalit ang Diyos sa tama at mananatiling mamamahala sa daigdig. Kaya hindi mo talaga maaaring punahin ang Diyos na matuwid at makapangyarihan, at hindi mo maaaring sabihin na mali ang kaniyang ginagawa, hindi ba?
\v 24 Pinapatay niya ang mga makapangyarihang tao nang hindi kinakailangan ng pagsusuri sa kanilang ginawa, at nagtatalaga siya ng iba sa kanilang mga lugar.
\v 29 Kahit pa kung magpasya ang Diyos na hindi parusahan ang masasamang tao, walang maaring humusga sa kaniya. Pinamamahalaan ng Diyos ang lahat ng bansa at lahat ng tao.
\v 33 Sinalungat mo ang mga ginawa sa iyo ng Diyos, sa tingin mo gagawin niya ang pinapagawa mo? Ikaw dapat ang mamili ng sasabihin mo sa Diyos, hindi ako; sabihin mo sa akin kung ano ang iniisip mo tungkol dito.
\v 36 Kayong mga kaibigan ni Job, Ito ang masasabi ko sa inyo: sa tingin ko, dapat litisin si Job sa hukuman dahil sumagot siya sa atin at kaniyang mga kaibigan na parang masasamang tao ang sumagot.
\v 37 Bilang karagdagan sa mga nagawa niyang kasalanan, nagrerebelde siya laban sa Diyos; pinakita niya sa atin na hindi niya ginagalang ang Diyos; gumawa siya ng mahabang talumpati na sinasabi niya na hindi makatarungan ang Diyos sa kaniyang pagpaparusa.
\v 3 at sabi mo pa, 'Anong kabutihan ang matatanggap ko sa hindi paggawa ng kasalanan? Anong pakinabang ang natanggap ko na wala ako, kahit na nagkasala ako?
\v 5 Job, tumingala ka sa kalangitan; tingnan mo ang mga ulap na higit na mas mataas sa iyo at unawain mo na higit na mas mataas ang Diyos sa lahat ng bagay, tiyak na hindi mo maabot.
\v 8 Naghihirap ang ibang tao dahil sa masasamang bagay na ginawa mo; ganun din sa iba, maari kang makatulong sa iba kung gagawin mo ang tama para sa kanila.
\v 9 Umiiyak ang mga tao dahil sa mga maling ginawa ng iba na naging dahilan ng kanilang paghihirap; tumawag sila ng tulong dahil sa mga masasamang bagay na ginawa sa kanila ng mga taong nakatataas.
\v 10 Pero, walang tumawag sa Diyos at sinabi, ' Bakit hindi ako tinutulungan ng Diyos na aking tagapaglikha? Dapat bigyan niya ako ng kakayahan na umawit ng masayang mga awitin, sa halip na malulungkot na mga awitin sa gabi.
\v 11 Dapat niya kaming turuan na mas higit sa pagtuturo niya sa mga mababangis na hayop; dapat niya kaming gawing mas matalino kaysa sa lahat ng ibon!'
\v 14 Kaya kapag nagreklamo ka na hindi mo nakikita ang Diyos, at sinasabi mo sa kaniya na naghihintay ka ng pagpapasya niya kung wala kang nagawang kasalanan, hindi siya makikinig sa iyo, kahit anong sabihin mo!
\v 15 At saka, sabi mo rin na dahil hindi siya nagbibigay-pansin kapag gumagawa ng mga kasalanan ang mga tao, hindi siya nagagalit at nagpaparusa sa kanila.
\v 2 "Job, magtiis ka pa ng saglit dahil may iba pa akong ituturo sa iyo. May iba pa akong sasabihin sa iyo para mapatunayan na hindi nagkakamali ang Diyos.
\v 6 Hindi niya pinahihintulutan na manatiling buhay ang mga masasamang tao - kabaliktaran ng iyong sinabi, at lagi siyang kumikilos nang matuwid sa mga nahihirapan.
\v 9 doon ipapakita ng Diyos ang kanilang ginawa; ipapakita niya sa kanila ang mga kasalanan na kanilang ginawa, at ipapakita niya sa kanila kung paano sila naging mayabang.
\v 15 Minsan nililigtas ng Diyos ang mga tao sa pamamagitan ng paghihirap; sa pamamagitan ng pagpapahirap sa kanila, sinasanhi niya silang makinig sa kaniyang sinasabi.
\v 16 Sa tingin ko gusto kang iligtas ng Diyos sa iyong mga kaguluhan at hayaan kang mabuhay nang mapayapa Job; gusto niyang punuin ng pagkain ang iyong lamesa ng masasarap na mga pagkain.
\v 18 Mag-ingat na hindi ka malinlang ng paghahangad ng pera o hindi masira ang iyong dignidad sa pagtanggap ng malaking suhol na magiging dahilan ng hindi mo pagturing ng patas sa mga tao.
\v 4 Pagkatapos kumislap ang mga kidlat, naririnig natin ang kulog na gaya ng malakas na tinig ng Diyos; kapag nagsalita siya, hindi niya binabalik ang mga kidlat.
\v 5 Kapag nagsasalita siya, natatakot at namamangha sa kaniya, gaya ng kulog, gumagawa siya ng kamangha-manghang mga bagay na hindi natin maintindihan.
\v 13 Minsan nagpapadala ang Diyos ng ulan para parusahan tayo, minsan para tubigan ang mga lupain na kaniyang nilikha, at minsan gusto niya lang maging mabait sa atin.
\v 17 Hindi, nagpapawis ka sa iyong damit; hindi tama kapag huminto sa pag-ihip ang mainit na hangin mula sa timog at hindi na gumalaw ang mga dahon ng mga puno.
\v 19 Dami mong alam, Job! Kaya sabihin mo sa amin kung ano ang sasabihin namin sa Diyos; Hindi namin alam kung paano namin ipagtatanggol ang aming mga sarili.
\v 21 Alam mo na hindi makatingin ang mga tao nang deretso sa araw kapag nagliliwanag ito sa kalangitan pagkatapos hipan ng hangin ang mga ulap palayo; gayon din naman, tiyak na hindi tayo makakatingin sa liwanag ng Diyos.
\v 23 Labis ang kapangyarihan ng Diyos, at hindi namin alam kung paano kami lalapit sa kaniya. Lagi siyang kumikilos nang makatuwiran, at kailanman hindi niya kami inabuso.
\v 24 Iyon ang dahilan kaya mayroon kaming labis na paggalang sa kaniya; hindi niya pinapansin ang mga mayayabang at ang mga nagsasabi na sila ay matalino.
\s5
\c 38
\p
\v 1 Pagkatapos, nagsalita si Yahweh kay Job mula sa loob ng malakas na bagyo. Sinabi ng Diyos sa kaniya,
\v 5 Kung hindi ako ang nagpasya kung gaano magiging kalaki ang mundo, sino ang nagpasya? Alam mo ba kung sino ang nag-unat ng linya sa paligid ng mundo para sukatin ito? Dahil iniisip mo na marami kang alam, siguradong alam mo ito!
\v 6-7 Ano ang sumusuporta sa mga haligi ng kinalalagyan ng mundo? Kapag nagniningning ang mga bituin sa madaling araw, para silang mga tao na sama-samang kumakanta, at mayroong sangkal na bato na naging dahilan para manatili ang mundo sa lugar nito, at sumigaw sa galak ang mga anghel nang nakita nila ang nangyari, sino ang naglatag ng pundasyon?
\v 11 Tinuro ko ang dalampasigan at sinabi ko sa tubig, 'Pinahihintulutan kita na pumunta dito, pero hindi kita pinahihintulutan na mas lumapit pa. Hanggang dito na lamang ang malakas mong mga alon!'
\v 15 Kapag nagliwanag na ang araw, mawawala na ang kadilimang gustong-gusto ng mga masasamang tao; sa liwanag ng araw, hindi na nila kayang manakit ng sinuman.
\v 16 Job, nakapaglakbay ka na ba sa mga bukal sa ilalim ng karagatan kung saan nanggagaling ang tubig ng mga dagat? Nakita mo na ba ang pinakailalim ng mga karagatan?
\v 19 Saan ang daan kung saan nagmumula ang liwanag? Kaya mo bang sabihin sa akin kung saan nakatira ang kadiliman? Kaya mo bang ihatid ang liwanag at kadiliman sa mga lugar na kanilang pinagtratrabahuhan araw-araw?
\v 31 Kaya mo bang itali ang mga kadena na nagpapanatili sa mga bituin na magsama-sama sa kumpol ng Pleyades Job? Kaya mo bang tanggalin ang mga buhol ng mga bituin sa Orion?
\v 33 Kaya mo bang gabayan ang mga grupo ng bituin na kasing hugis ng malaki at maliit na oso? Alam mo ba ang mga batas na dapat sundin ng mga bituin? Kaya mo bang sanhiin na gamitin ang ilang batas na iyon para pamahalaan ang lahat ng bagay dito sa mundo?
\v 39-40 Kapag ang babaeng leon at kaniyang mga anak ay yumukyok sa kanilang mga lungga at nagtatago sa masukal na lugar habang naghihintay ng ilang hayop na dadaan para patayin nila, kaya mo bang maghanap ng mga hayop para makakain ng karne ang babaing leon at kaniyang mga anak at hindi na sila magugutom muli?
\v 41 Sino ang nagbibigay ng patay na mga hayop sa uwak, kapag humihingi ng pagkain ang kaniyang mga anak, kapag nanghihina na sila dahil sa kakulangan sa pagkain na sumusuray-suray na sa kanilang mga pugad?
\s5
\c 39
\p
\v 1 "Job, alam mo ba kung kailan nanganganak ang mga kambing? Nakakita ka na ba ng nanganganak na usa?
\v 9 Papayag bang magtrabaho para sa iyo ang mabangis na toro? Papayag ba itong ikulong mo sa gabi sa lugar kung saan mo nilalagay ang mga pagkain ng mga alaga mong hayop?
\v 11 Dahil napakalakas nito, kaya mo bang pagkatiwalaan ito dahil doon? Kaya mo ba itong iwan pagkatapos mong sabihin sa kaniya at aasahang gagawin niya ito?
\v 13 Isipin mo rin ang tungkol sa mga ostrits. Masaya nilang pinapagaspas ang kanilang mga pakpak, pero wala silang pagmamahal sa kanilang sariling anak.
\v 22 Para bang tumatawa sila sa kaisipan ng pagiging takot. Hindi sila natatakot sa kahit ano! Hindi sila tumatakbo kapag ang mga sundalo ay naglalaban gamit ang espada!
\v 25 Masaya silang humahalinghing kapag naririnig nila na may umiihip ng trumpeta. Nakakaamoy sila ng labanan mula sa malayo, at naiintindihan nila kung ano ang ibig sabihin kapag sumisigaw ang mga kumander sa mga sundalo.
\v 28 Tumitira sila sa mga butas sa mga bangin. Ligtas sila sa matataas at matutulis na mga batong iyon dahil walang hayop ang makaaabot sa kanila doon.
\v 30 Pagkatapos patayin ng agila ang hayop, iniinom ng mga batang agila ang dugo ng hayop na iyon; nagsasama-sama sila saan man may patay na tao na nakahimlay sa lupa."
\v 4 "Naiintindihan ko na ngayon na wala akong kuwenta. Kaya paano ko masasagot ang mga tanong na iyan? Ilalagay ko ang kamay ko sa aking bibig at hindi ako magsasabi ng kahit na ano.
\v 19 Ang mga hipopotamo ay ilan lamang sa mga pinakamalalakas na hayop na ginawa ko, at ako, na lumikha sa kanila, ang nag-iisang makakapatay sa kanila.
\v 23 Hindi sila nagagambala ng nananalanta at umaagos na ilog; hindi rin sila nagagambala kapag ang mga ilog na tulad ng Ilog Jordan ay umaagos sa kanila.
\v 5 Kaya mo ba silang gawing alaga katulad ng mga ibon? Maglalagay ka ba ng tali sa mga leeg nila para makipaglaro ang mga alipin mong babae sa kanila?
\v 18 Kapag bumahing ang mga buwaya, ang mga maliliit na butil ng tubig na mula sa ilong nila ay kumikinang sa liwanag ng araw. Ang kanilang mga mata ay pula katulad ng sumisikat na araw.
\v 24 Wala silang takot dahil ang kaloob-looban ng kanilang mga katawan ay kasintigas ng bato, kasintigas ng batong giikan na ginagamit ng mga tao para magdurog ng butil.
\v 26 Hindi sila kayang saktan ng mga tao gamit ang mga espada; ang mga sibat, palaso, o iba pang matutulis na sandata ay hindi rin sila kayang saktan.
\v 27 Tiyak na hindi sila natatakot sa mga sandatang gawa sa dayami o bulok na kahoy, pero lalong hindi sila takot maging sa mga sandatang gawa sa bakal o tanso!
\v 29 Hindi sila natatakot sa mga pamalo ng higit pa kaysa sa mga taong nagbabato sa kanila ng dayami, at tumatawa sila kapag may narinig silang sibat na papunta sa kanila.
\v 30 Ang kanilang mga tiyan ay nababalot ng kalikis na kasingtulis ng mga basag na piraso ng palayok. Kapag binubuhat nila ang mga sarili nila papunta sa putik, hinahati nila ang lupa katulad ng pang-araro.
\v 3 Tinanong mo ako, 'Sino ka para guluhin ang pinaplano kong gawin? Nagsasalita ka nang walang alam!' Totoo na nagsabi ako ng mga bagay na hindi ko naiintindihan, mga bagay na kahanga-hanga, mga bagay na hindi ko nalalaman.
\v 7 Pagkatapos sabihin ni Yahweh ang mga ito kay Job, sinabi niya kay Elifaz, "Galit ako sa iyo at sa dalawa mong kaibigan, sila Bildad at Zofar, dahil hindi kayo nagsabi ng mga totoong bagay tungkol sa akin, tulad ng ginawa ng aking lingkod na si Job.
\v 8 Kaya ngayon, magdala kayo kay Job ng pitong toro at pitong tupa, at patayin at sunugin ang mga ito sa altar bilang mga alay para sa inyo. Pagkatapos ay ipapanalangin kayo ni Job at gagawin ko kung ano ang hilingin niya. Patatawarin ko kayo sa pagsasabi ng mali tungkol sa akin. Hindi ko kayo paparusahan, kahit na dapat kayong parusahan, dahil hindi tama ang sinabi ninyo tungkol sa akin."
\v 9 Kaya ginawa nila Elifaz, Bildad, at Zofar ang inutos sa kanila ni Yahweh, at ginawa ni Yahweh ang hiniling ni Job para sa kanilang tatlo.
\v 10 Pagkatapos ipanalangin ni Job ang tatlo niyang kaibigan, pinagaling at pinayaman ulit siya Yahweh. Binigay ni Yahweh ang doble ng kaniyang pag-aari dati.
\v 11 Pagkatapos ay lahat ng kaniyang mga kapatid, at lahat ng taong kilala niya dati, ay pumunta sa bahay niya, at sama-samang nagdiwang. Inaliw nila siya dahil sa lahat ng gulo na hinayaan ni Yahweh na mangyari sa kaniya. Ang bawat isa sa kanila ay binigyan siya ng isang pirasong pilak at gintong singsing.
\s5
\v 12 Pagkatapos ay mas pinagpala ni Yahweh ang pangalawang bahagi ng buhay ni Job kaysa sa unang bahagi. Nagkaroon siya ng labing-apat na libong tupa, anim na libong kamelyo, isang libong toro, at isang libong babaeng asno.
\v 13 At nagkaroon pa siya ng pitong anak na lalaki at tatlong anak na babae.
\v 14 Pinangalanan niya ang panganay na babae ng Jemima, pinangalanan niya ang pangalawa ng Kezia, at pinangalanan niya ang pangatlo na Keren-hapuc.
\s5
\v 15 Sa buong lupain ng Uz, walang mga dalaga ang kasingganda ng mga anak ni Job, at sinabi ni Job na mamanahin nila ang ilan sa mga ari-arian niya, katulad ng kanilang mga kapatid na lalaki.
\v 16 Pagkatapos noon, namuhay pa si Job ng 140 taon. Bago siya mamatay, nakita niya pa ang kaniyang mga kaapu-apuhan.
\v 17 Matandang-matanda na siya nang siya ay namatay.