|
\v 20 مردمِ سرزنش می دیلَ بیشکنه دَأره و بدجور مریضَ بوسته دَأرم، منتظر بؤم کی اینفر مرَه آرامَ کونه، ولی هر طرفَ فَأندرستم کسی یَ پیدا نوکودم کی آدمِ رِه دیل بوسوزَأنه. \v 21 وختی ویشتا بؤم به جای غذا مرَه زهر فَأدد، و وختی تشنه بؤم مرَه سرکه بوخوراند. |